Damlalar

---

Şehit ve Bebek
Fahri Hoşab


Baban şehit olmuş, haberin var mı?
Teni buram buram süt kokan bebek!
İnsan olan seni nâra atar mı?
Şefkat sinesine yaslanan bebek!

Yuvanda feryat var, duyuyor musun?
Olana bir mânâ veriyor musun?
Sen artık yetimsin, biliyor musun?
Ağlayan anaya sarılan bebek!

Artık sen babasız büyüyeceksin…
Durmadan yolunu gözleyeceksin…
Kim bilir ne kadar özleyeceksin,
Baba acısıyla kavrulan bebek!

Babanı arayıp ses verdiğinde,
Gözler yaş dökecek gamlı evinde…
Annen mahzûn artık eller gülende,
Yakıp yürekleri dağlayan bebek!

Yaktın özümüzü küle çevirdin;
Akan gözyaşını sele çevirdin.
Şakiyle, câniyle yoktu bir derdin,
Zâlimin gadrine uğrayan bebek!

Bahtın vurdu beni tâ yüreğimden!
İlâhî takdir bu, ne gelir elden?
Annen esirgerken serin bir yelden,
Şimdi fırtınada savrulan bebek!

İpek saçlarını varsam okşasam
Körpe bedenini sineme sarsam;
Hiç bırakmasam da öylece kalsam;
Bağrı kor ateşle dağlanan bebek!

Bebeğim körpecik, masûm bebeğim;
Zulüm dünyasında mazlûm bebeğim;
Canların canısın, canım bebeğim!
Ana kucağında ağlayan bebek!