Damlalar

---

Sultanım
M. Adnan Kızıloğlu


Aziz Üstada…

Kış ortasında geldin, bir gün yüzü görmedin,
Gülzarda hazan esti, gönlünce gül dermedin,
Gam soludun, gam yuttun, rahat nedir bilmedin,
Âh ettin, feryâd ettin, duymadılar Sultanım!


Yanan bir meş’aleydin, zulmetlerdi kederin,
Zindanlar yurdun oldu, mahkumiyet kaderin,
Mübarek bedenine tahammül ne kelime;
İki mezar taşını çok gördüler Sultanım!


Bahar mevsimidir, gel heybetli bakışınla,
Nazar eyle âlemi süsleyen zambaklara,
Başak verdi her tane bu mümbit topraklarda,
Şefkatli elin başa koysun tâcı Sultanım!


Senin de yüzün gülsün, tohum tomurcuk oldu,
Hazânzede filizler şimdi meyveye durdu,
Karanlık ufuklardan gün doğmaya koyuldu,
Dâvan erini buldu, gözün aydın Sultanım!


Kur’ân’dan ilham alıp okuduğun fermanı,
Kabul edip sarıldı asrın alîl insanı,
’Sen de gel gir!’ der isen aralayıp kapını,
Mücrime pâye verip lütfedersin Sultanım!